A1 Almancasında yolculuk, bilet, otel ve tatil sözcükleriyle öğrenci havalimanı, istasyon ve resepsiyonda basit ihtiyaçlarını karşılayabilir.
Üyeler sınırsız test çözer, dersi dinler, Bir'e Bir ders alır ve ilerlemesini görür. Üye olmadan 20 dakika deneyebilirsin.
Yolculuk sözcükleri ve A1 can-do hedefi
CEFR A1 can-do hedefi şudur: Öğrenci yolculukla ilgili çok bilinen sözcükleri tanır; nereye gittiğini ve yanında ne taşıdığını kısa cümleyle söyler. Dünyada başlangıç Almancası neredeyse her zaman önce ulaşım aracı ve bavulu öğretir; çünkü öğrenci önce ben gidiyorum demeyi öğrenir. Havalimanı der Flughafen (dehr fluuk-haa-fen), tren istasyonu der Bahnhof (dehr baan-hoof), uçak das Flugzeug (das fluuk-tsoyk), tren der Zug (dehr tsuuk), otobüs der Bus (dehr bus), araba das Auto (das au-to) temel listededir. Bavul der Koffer (dehr ko-fer), çanta die Tasche (dii ta-şe), pasaport der Pass veya der Reisepass (dehr ray-ze-pas), yolculuk die Reise (dii ray-ze) A1 sınırını aşmaz.
Fiiller şimdiki zamanda kalır: ich fahre (ih faa-re) araçla giderim, ich fliege (ih flii-ge) uçarım, ich komme an (ih ko-me an) varırım. Örnek: Ich fahre nach Berlin. Türkçesi: Berlin’e gidiyorum. Ich fliege in die Türkei. Türkçesi: Türkiye’ye uçuyorum. Der Koffer ist groß. Türkçesi: Bavul büyük. Artikeller A1’de sözcükle birlikte ezberlenir: der Flughafen, der Bahnhof, der Zug, der Koffer; die Reise, die Tasche; das Flugzeug, das Auto, das Ticket. Artikelsiz ezberlemek sonra otel ve bilet cümlelerini bozar.
Günlük hayatta bu sözcükler tabela, bilet ve anons dilidir. Öğrenci Guten Tag. Ich fliege nach Wien. diyebilir. Türkçesi: Merhaba. Viyana’ya uçuyorum. Kısa soru da A1’dir: Wo ist der Flughafen? Türkçesi: Havalimanı nerede? Yanıt: Der Flughafen ist hier. Türkçesi: Havalimanı burada. Telaffuz: Wien = viin; hier = hiir; groß = groos.
Örnek
Somut olay: Ayşe havalimanında bavulu ve biletiyle bekler. Söyler: Guten Tag. Ich fliege nach Wien. Das ist mein Koffer. Das ist mein Ticket. Türkçesi: Merhaba. Viyana’ya uçuyorum. Bu benim bavulum. Bu benim biletim. Arkadaşı: Wo ist der Flughafen? Ayşe: Der Flughafen ist hier. Telaffuz ipucu: mein = mayn; Ticket = ti-ket.
Bilet almak: gişe kalıpları
A1 can-do: Öğrenci gişede veya basitte bir bilet isteyebilir ve fiyat sorabilir. Almancada bilet çoğu zaman die Fahrkarte (dii faar-kar-te) veya das Ticket (das ti-ket) olur; tren dilinde die Fahrkarte çok yaygındır. Gişe der Schalter (dehr şal-ter) demektir. Tek yön einfach (ayn-fah), gidiş-dönüş hin und zurück (hin unt tsu-rük) A1 kalıbıdır. Para birimi der Euro (dehr oy-ro) yeter. Çekirdek cümle şudur: Ich möchte eine Fahrkarte nach München. Türkçesi: Münih’e bir bilet istiyorum. möchte (möhş-te) A1’de nazik istek kalıbı olarak öğrenilir; şimdilik dilbilgisi analizi gerekmez.
Fiyat sormak da aynı düzeydedir: Wie viel kostet das? (vii fiil kos-tet das) Türkçesi: Bu ne kadar tutar? Yanıt örneği: Das kostet zwanzig Euro. Türkçesi: Yirmi avro tutar. Gişe kısa diyaloğu şöyledir. Görevli: Guten Tag! Einfach oder hin und zurück? Türkçesi: Merhaba! Tek yön mı gidiş-dönüş mü? Yolcu: Einfach, bitte. Türkçesi: Tek yön, lütfen. Bitte (bi-te) ve Danke (dan-ke) her gişede gerekir. Sayılar A1’de yirmi, otuz, elli gibi yuvarlak fiyatlar için yeter: zwanzig, dreißig, fünfzig.
Dünyada bu konu istasyon resmi, rol oynama ve dinleme ile öğretilir; çünkü Avrupa’da tren yolculuğu günlük bir eylemdir. Öğrenci ezberleyeceği sıra şudur: selam, istek, nereye, tek yön mü, fiyat, teşekkür. Ich möchte eine Fahrkarte nach Berlin, bitte. Wie viel kostet das? Türkçesi: Berlin’e bir bilet istiyorum, lütfen. Bu ne kadar tutar? Telaffuz: München = mün-hen; Berlin = ber-liin; zwanzig = tsvan-tsiğ.
Örnek
Gişe diyaloğu: Yolcu: Guten Tag. Ich möchte eine Fahrkarte nach München. Görevli: Einfach oder hin und zurück? Yolcu: Hin und zurück, bitte. Görevli: Das kostet fünfzig Euro. Yolcu: Hier, bitte. Danke! Türkçesi sırasıyla: Merhaba. Münih’e bir bilet istiyorum. / Tek yön mı gidiş-dönüş mü? / Gidiş-dönüş, lütfen. / Elli avro tutar. / Buyurun, lütfen. Teşekkürler!
Otele giriş: resepsiyon konuşması
A1 can-do: Öğrenci otelde adını söyleyip oda isteyebilir veya rezervasyonu olduğunu belirtebilir. Otel das Hotel (das ho-tel), resepsiyon die Rezeption (dii re-tsep-tsi-oon), oda das Zimmer (das tsi-mer) temel üçlüdür. Tek kişilik oda das Einzelzimmer (das ayn-tsel-tsi-mer), çift kişilik oda das Doppelzimmer (das do-pel-tsi-mer) A1 turizm listesinin klasik çiftidir. Rezervasyon die Reservierung (dii re-zer-vii-rung), anahtar der Schlüssel (dehr şlüs-sel), asansör der Aufzug (dehr auf-tsuuk), oda numarası die Zimmernummer yeterlidir. Selam saate göre değişir: Guten Tag, Guten Abend.
Rezervasyonlu giriş kalıbı şudur: Guten Abend. Ich habe eine Reservierung. Mein Name ist Ayşe Yılmaz. Türkçesi: İyi akşamlar. Rezervasyonum var. Adım Ayşe Yılmaz. Rezervasyonsuz istek: Ein Einzelzimmer, bitte. Türkçesi: Tek kişilik bir oda, lütfen. Süre sormak için gece sözcüğü A1’dir: Zwei Nächte, bitte. Türkçesi: İki gece, lütfen. Görevli yanıtı: Willkommen! Ihr Zimmer ist Nummer zwölf. Türkçesi: Hoş geldiniz! Odanız on iki numara. Öğrenci sorabilir: Wo ist der Aufzug? Yanıt: Der Aufzug ist links. Türkçesi: Asansör solda. links sol, rechts sağ A1 yön sözcükleridir.
Kahvaltı otel dilinde sık çıkar: das Frühstück (das früü-ştük). Das Frühstück ist von sieben bis zehn. Türkçesi: Kahvaltı yediden ona kadardır. von ... bis ... A1 zaman kalıbıdır. İsim söylerken Mein Name ist ... yeter; uzun tanıtım A1’i aşar. Telaffuz: Abend = aa-bent; habe = haa-be; zwölf = tsvölf; Frühstück = früü-ştük. Hotel Almancada das alır; Türkçedeki otel alışkanlığıyla der Hotel demek yanlıştır.
Örnek
Resepsiyon diyaloğu: Konuk: Guten Tag. Ich habe eine Reservierung. Mein Name ist Can Kaya. Ein Doppelzimmer, bitte. Görevli: Willkommen! Ihr Zimmer ist Nummer acht. Hier ist der Schlüssel. Konuk: Danke. Wo ist der Aufzug? Görevli: Der Aufzug ist links. Türkçesi: Merhaba. Rezervasyonum var. Adım Can Kaya. Çift kişilik bir oda, lütfen. / Hoş geldiniz! Odanız sekiz numara. İşte anahtar. / Teşekkürler. Asansör nerede? / Asansör solda.
Otelden çıkış ve hesap ödeme
A1 can-do: Öğrenci çıkışta hesabı isteyip nasıl ödeyeceğini basitçe söyleyebilir. Çıkış için günlük dilde Ich möchte auschecken. (ih möhş-te aus-çek-en) duyulur; aynı işi Die Rechnung, bitte. (dii rehn-nung, bi-te) de görür. Hesap die Rechnung, ödemek zahlen veya bezahlen, nakit bar (baar), kartla mit Karte (mit kar-te) A1 ödeme sözlüğüdür. Çekirdek üçlü: hesabı iste, tutarı anla, ödeme biçimini söyle. Ich möchte auschecken. Die Rechnung, bitte. Türkçesi: Çıkış yapmak istiyorum. Hesabı lütfen. Görevli: Das macht achtzig Euro. Türkçesi: Seksen avro tutar. Konuk: Ich zahle mit Karte. Türkçesi: Kartla ödüyorum.
Nakit seçeneği de aynı derecede basittir: Ich zahle bar. Türkçesi: Nakit ödüyorum. Fiyat yeniden sorulacaksa Wie viel kostet das Zimmer? yeter. Türkçesi: Oda ne kadar tutar? Teşekkür ve veda A1 kapanışıdır: Danke. Auf Wiedersehen! (auf vii-der-zeen) Türkçesi: Teşekkürler. Hoşça kalın! Bitte schön. görevlinin nazik yanıtı olabilir. Sınıfta bu sahne fatura kâğıdı ve oyun parasıyla canlandırılır; amaç uzun şikâyet değil, iki üç cümlelik çıkıştır. Telaffuz: Rechnung = rehn-nung; achtzig = aht-tsiğ; zahle = tsaa-le; Wiedersehen = vii-der-zeen.
Dikkat: A1’de uzun itiraz, indirim pazarlığı ve karmaşık fatura kalemleri yoktur. Öğrenci yalnızca tutarı ve ödeme yolunu söyler. Alles in Ordnung. (a-les in ord-nung) her şey yolunda kalıbı çıkışta işe yarar. Türkçesi: Her şey yolunda. Böylece resepsiyon hem girişte hem çıkışta aynı nazik istek dilini kullanır: Ich möchte ... artı bitte.
Örnek
Çıkış diyaloğu: Konuk: Guten Morgen. Ich möchte auschecken. Die Rechnung, bitte. Görevli: Das macht achtzig Euro. Konuk: Wie viel kostet das Zimmer? Görevli: Achtzig Euro. Konuk: Ich zahle mit Karte. Danke. Auf Wiedersehen! Görevli: Bitte schön. Auf Wiedersehen! Türkçesi: Günaydın. Çıkış yapmak istiyorum. Hesabı lütfen. / Seksen avro tutar. / Oda ne kadar? / Seksen avro. / Kartla ödüyorum. Teşekkürler. Hoşça kalın!
Tatil, deniz ve plaj ifadeleri
A1 can-do: Öğrenci tatilde olduğunu, havanın güzel olduğunu ve denizin / plajın yerini çok basit cümlelerle söyleyebilir. Tatil der Urlaub (dehr uur-laup), plaj der Strand (dehr ştrant), deniz das Meer (das meer), güneş die Sonne (dii zo-ne), hava das Wetter (das ve-ter) çekirdek listedir. Yüzmek schwimmen (şvi-men) A1 eylemidir: Ich schwimme. Türkçesi: Yüzüyorum. Yer kalıbı: Ich bin im Urlaub. Türkçesi: Tatildeyim. im burada zorunludur. Wir sind im Urlaub. Türkçesi: Tatildeyiz. Aile ve biz dili A1’de wir ile kurulur.
Beğeni ve hava cümleleri kısa tutulur: Das Wetter ist schön. Türkçesi: Hava güzel. Das Meer ist schön. Türkçesi: Deniz güzel. Der Strand ist nah. Türkçesi: Plaj yakın. Soru: Wo ist der Strand? Türkçesi: Plaj nerede? Yanıt: Der Strand ist dort. veya Der Strand ist nah. Okulda bu sahne aile fotoğrafı ve deniz resmiyle bağlanır; amaç hikâye değil, gördüğü şeyi adlandırmaktır. Die Sonne scheint. (dii zo-ne şaynt) Türkçesi: Güneş açıyor. Bu cümle A1 hava kalıplarındandır ve tatil konuşmasını tamamlar.
Dünyada tatil ünitesi çoğu zaman otel ünitesinin hemen ardından gelir; çünkü öğrenci önce yeri bulur, sonra orada iyi olduğunu söyler. Karıştırmamak gereken nokta şudur: okul tatili bazen die Ferien (dii fee-ri-en) diye geçer, iş veya aile tatili der Urlaub diye geçer. A1’de ikisini tanımak yeter, uzun açıklama gerekmez. Telaffuz: Urlaub = uur-laup; Strand = ştrant, baştaki ş-t bağlantısı Türkçede yoktur; Meer = meer; schön = şöön; scheint = şaynt.
Örnek
Plaj diyaloğu: Çocuk: Wo ist der Strand? Anne: Der Strand ist nah. Das Meer ist schön. Baba: Wir sind im Urlaub. Das Wetter ist gut. Die Sonne scheint. Çocuk: Ich schwimme! Türkçesi: Plaj nerede? / Plaj yakın. Deniz güzel. / Tatildeyiz. Hava iyi. Güneş açıyor. / Yüzüyorum!
Telaffuz, dünya sınıfı ve Türkçe kaynaklı tuzaklar
A1 yolculuk dilinde telaffuz, sözcük kadar işe yarar; çünkü gişede yanlış ses bazen yanlış yer anlaşılır. ch sesi Türkçede yoktur: ich = ih, nicht = niht. ö ve ü yuvarlak tutulur: möchte = möhş-te, zwölf = tsvölf, Frühstück = früü-ştük. z her zaman ts gibi okunur: Zug = tsuuk, zahlen = tsaa-len, zwanzig = tsvan-tsiğ. w İngilizce v gibi değil, Türkçe v gibi: Wetter = ve-ter, Willkommen = vil-ko-men, wie = vii. v birçok sözcükte f gibi durur: viel = fiil. Bu ipuçları ezber listesinden önce yüksek sesle tekrar edilmelidir.
Sık Türkçe kaynaklı hatalar şunlardır. Bir: Türkçe ben bir oda istiyorum sırasını bire bir taşıyıp Ich eine Zimmer möchte demek. Doğrusu fiil ikinci sıradadır: Ich möchte ein Zimmer. İki: Ich will her isteğe yakışmaz; gişe ve resepsiyonda nazik kalıp Ich möchte olur. Üç: das Hotel nötrdür, der Hotel değildir. Dört: Ich bin Urlaub eksiktir; doğrusu Ich bin im Urlaub olur. Beş: tren bileti için yalnızca İngilizce ticket yetmez; gişede die Fahrkarte beklenir. Bu beş tuzak, Türkçeden çeviri yapınca ortaya çıkar; kalıbı bütün olarak ezberlemek daha güvenlidir.
Konunun dünyadaki yeri şöyledir: iletişimci yaklaşımda yolculuk, A1’in ilk gerçek hayat sahnelerinden biridir. Öğrenci önce selam ve isim öğrenir, hemen sonra bilet ve oda ister; çünkü bu cümleler sınıfta rol oynanabilir. Tarihçe olarak turist Almancası, başlangıç kitaplarının uzun süredir vazgeçilmediği bir alandır. Günlük hayatta aynı sözcükler tabela, bilet otomatı ve resepsiyon sırasına taşınır. Bir sonraki adımda öğrenci bu kalıpları ezberden çıkarıp kendi adı, kendi kenti ve kendi fiyatıyla doldurur: Ich möchte eine Fahrkarte nach Ankara. değil, hedef dilde Alman kenti de olabilir: Ich möchte eine Fahrkarte nach Hamburg.
Örnek
Doğru kalıp kartı: Yanlış çeviri yerine bütün cümle. İstek: Ich möchte ein Einzelzimmer, bitte. Fiyat: Wie viel kostet das? Yer: Wo ist der Bahnhof? Tatil: Ich bin im Urlaub. Veda: Danke. Auf Wiedersehen! Her satırı yüksek sesle oku: möchte = möhş-te; Einzelzimmer = ayn-tsel-tsi-mer; Bahnhof = baan-hoof; Urlaub = uur-laup.
Sık yapılan yanlışlar
- Yanlış: Gişede ve otelde her isteği Ich will ile söylemek yeter. Doğrusu: A1’de nazik istek kalıbı Ich möchte olur. Ich will daha sert durur; bilet ve oda cümlelerinde Ich möchte eine Fahrkarte. / Ich möchte ein Zimmer. kullanılır.
- Yanlış: Hotel erkek artikeli alır, yani der Hotel; ayrıca Ich bin Urlaub denir. Doğrusu: Doğrusu das Hotel ve Ich bin im Urlaub şeklindedir. Artikeli sözcükle birlikte, yer kalıbını da im ile ezberlemek gerekir.
- Yanlış: Türkçe söz dizimini olduğu gibi taşımak: önce isim, sonra fiil, en sonda istek. Doğrusu: Almancada fiil ikinci sıradadır. Doğru: Ich möchte ein Ticket nach Berlin. Yanlış sıra anlaşılmayı bozar.
- Yanlış: Tren bileti için yalnızca das Ticket vardır; Fahrkarte gerekmez. Doğrusu: İstasyon dilinde die Fahrkarte çok yaygındır. A1 öğrenci her iki sözcüğü de tanır ama gişede Ich möchte eine Fahrkarte nach ... kalıbını hazır tutar.
- Yanlış: z, w ve ch harflerini Türkçe okumak: Zug’u zug, Wetter’i vetter gibi İngilizce w, ich’i iç. Doğrusu: Zug = tsuuk, Wetter = ve-ter, ich = ih. Yanlış ses bazen yanlış sözcük gibi duyulur; bu yüzden telaffuz ipuçları sözcükle birlikte çalışılır.
Bir adım ileri
Bir üst basamakta, A2’de öğrenci yalnızca istemez; geçmiş tatili anlatır: basit geçmişle Ich war in Berlin. gibi cümleler gelir. Yol tarifi uzar; otelde şikâyet, geç kahvaltı ve oda değişimi gibi kısa sorun cümleleri eklenir. Bilet diline saat, peron ve aktarma sözcükleri girer. A2 can-do hedefi, A1’deki kalıbı kendi bilgisiyle doldurup kısa bir yolculuk hikâyesi anlatabilmektir.
Özet
A1 yolculuk ve konaklama dili; bilet istemek, otele girmek, hesap ödemek ve tatilde olduğunu söylemek için birkaç sağlam kalıba dayanır. Her Alman sözcük artikeli, telaffuzu ve tam cümlesiyle öğrenilir; Türkçeden bire bir çeviri yapılmaz. Öğrenci Ich möchte, Wie viel kostet das? ve Wo ist ...? üçlüsüyle havalimanı, gişe ve resepsiyonda kendini idare edebilir.